TBT: Een logé

Leestijd: 3 minuten

 

” U heeft een herinnering om op terug te kijken” zegt mijn Facebook tijdlijn. Crap! Ik heb dat dus nog steeds niet aangepast. Ik zit er namelijk niet elke dag op te wachten dat Facebook mij attendeert op het feit dat ik 3 jaar geleden een post plaatste van mijn toen nog kale dochter.

 

Toch wint mijn nieuwsgierigheid het en zie ik dat ik 2 jaar geleden nog schreef voor Vriendin. En dat ik toen mijn ” neefje” op bezoek had, die mij in mijn donkerste dagen wat meer verlichting gaf.
“Misschien moet ik nu ook maar eens standaard met de kinderen een half uurtje per dag naar buiten”, hoor ik mijzelf denken. Ik bedoel, niet dat ze nu nooit buiten komen hoor. Ze wonen bijna buiten, want wij wonen nu eenmaal op een heerlijk groene plek met een prachtige speeltuin pal voor de deur! Dus iedere dag zijn ze zeker een half uur buiten. Alleen gun ík míjzelf nooit de tijd om even op adem te komen. Ik dender maar een eind door om al mijn doelen die ik voor die dag heb bedacht, te behalen. Het resultaat is vaak HAAST, snel, veel en nog meer haast. En waarvoor? Je zou zeggen dat ik de afgelopen jaren wel wat heb geleerd…
Wanneer ik van mijn werk thuis kom, staat er een over enthousiaste hond op mij te wachten.

03.11.2014 

 

profiel vriendin

Het lukt Angelique niet echt om de rust te pakken die de dokter had voorgeschreven. Gelukkig brengt een logé de nodige momenten dat ze even nergens aan hoeft te denken.

 

Rusten gaat niet altijd even goed. Ik heb een baan, een gezin, een wasstapel die met de dag hoger wordt en een logé. Dus rusten zit er niet altijd in. Ik werk nu halve dagen omdat ik anders om 4 uur in elkaar zak en met geen mogelijkheid meer naar huis kom. Maar de voorgenomen rust wil nog niet echt komen.

Thuis is er genoeg te doen. Wanneer ik van mijn werk thuis kom, staat er een over enthousiaste hond op mij te wachten. Het is een grote zwarte hond, een kruising tussen een labrador en nog iets anders. Hard kwispelend en luid blaffend wacht hij mij op. Als je niet beter zou weten, dan zou je denken dat hij mij op wil eten.

Maar niets is minder waar. Ik krijg een poot en moet direct met hem mee naar buiten. Hij wil spelen, rennen en nog meer spelen, dus loop ik met hem naar het park. Het is een lief beest en terwijl ik naar hem kijk als hij voor de zoveelste keer onnozel zijn bal aan het zoeken is, besef ik me dat ik dit mis. Even die paar momenten per dag, dat ik met de hond loop en verder nergens aan hoef te denken en de gezelschap van een hond. Het brengt rust in mijn oh zo chaotische hoofd en ik voel me een stukje beter.

Wanneer we thuis komen, schenk ik een kop thee in en ga ik even rustig in mijn stoel zitten, komt hij trouw bij me liggen en kijkt hij me liefdevol aan. Hij mag dan wel een logé zijn, maar we zijn dikke maatjes geworden. En misschien is dit nu wel net, wat de dokter heeft voorgeschreven!

Je leest alle blogs van Angelique voor Vriendin hier

40+ en freaking fabulous! Wie zegt dat het leven stopt na 40? Grijze muis? Hell no! Welcome to my world!!
Posts created 168

Eén gedachte over “TBT: Een logé

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven

Koekje bij de koffie?
Ook wij maken bij Hethuishoudenvan.nl gebruik van cookies. Een cookie is een eenvoudig klein bestandje dat met pagina’s van deze website [en/of Flash-applicaties] wordt meegestuurd en door jouw browser op jouw harde schrijf van jouw computer wordt opgeslagen.